Home » Estland » Reizen » We keep in touch

We keep in touch

De zon zakt langzaam richting horizon. Het daglicht dringt de donkere nacht steeds verder terug. Met 10 uur in de avond worden de dagen steeds langer. In het schemerlicht zoef ik met de tram Tallinn door. Op weg naar mijn studio. Zo net ben ik wezen eten bij Liina, de eigenaar van de studio waar ik de afgelopen weken verbleef. Ik kijk naar buiten naar plekken die vertrouwd aanvoelen, maar welke een nieuwe betekenis hebben gekregen de afgelopen dagen.
Ik probeer alles te laten bezinken. De laatste volle dag Estland is bijna ten einde. Wat heb ik allemaal gezien? Wat heb ik allemaal gehoord? Welke mensen heb ik ontmoet? Het is allemaal nog teveel om precies te beschrijven. Het moet nog een plek krijgen als ik straks terug ben in Rotterdam. Vast staat dat ik prachtige mensen heb ontmoet. Ieder uniek op zijn eigen manier. Mensen met persoonlijke en tastbare verhalen. Zij namen mij mee op tijdreis door hun leven. Ik voel mij vereerd dat zij mij deelgenoot hebben gemaakt van hun leven doormiddel van verhalen, foto’s of plekken die wij bezochten.
De tram piept als we de bocht om gaan. We rijden langs het café waar ik vorige week mijn eerste afspraak had met Saara. Nog niet wetend wat al die verhalen met mij zouden doen. De ontmoetingen, de verhalen ze zetten mij aan het denken over de definitie van vrijheid. Wat houdt vrijheid in? En wanneer leef je in vrijheid? De belevenissen maakten mij bewust over waar ik vandaan kom en hoe Nederland mij heeft gevormd. Ik sprak met mijn leeftijdsgenoten over de actualiteit, hun toekomst en hun verleden. We vergeleken onze werelden. We zagen de verschillen en de overeenkomsten. Hoe zou het zijn als ik daar of zij hier in Nederland zouden zijn opgegroeid? Ik hing aan hun lippen en zij aan de mijnen. Ik was verrast door de openheid waarmee ze mij ontvingen. De knuffels die ik na een ontmoeting kreeg. De vriendschappen die ik sloot.
Een stem kondigt de volgende tramhalte aan: ‘Järgamine peatus, Liinahal’. Ik schrik op uit mijn gedachten. De oude tram komt piepend tot stil stand. Ik sta op en verlaat de tram. In gedachten loop ik verder naar de studio. De hemel is ondertussen donker blauw gekleurd. De eerste sterren verschijnen. Ik loop onderaan de oude stadsmuur die de stad beschermde in de middeleeuwen. Het is koud. In de straat hangt de geur van bruinkool. Nog een keer probeer ik Tallinn in detail op te nemen. De laatste kostbare uren zijn aangebroken en alle ervaringen suizen na in mijn hoofd. Deze verzameling aan ervaringen neem ik mee terug als schatten. Terug in Nederland ga ik ze ordenen en beschrijven. Maar er komt meer. Estland leer je niet in twee weken kennen. Ik kom weer terug. De grove schetsen heb ik nu, maar deze wil ik verder uitwerken. Kortom nog vele mooie verhalen, ervaringen en beelden te gaan. We keep in touch!

foto (1)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>