Home » Uncategorized » Het bankje in Tammsaare Park

Het bankje in Tammsaare Park

Ik zit op een bankje in de zon. Mensen passeren, op weg naar een onbekende bestemming. Ik bekijk ze. Ze zijn uitgelaten en blij. Je kan merken dat de Esten gelukkig zijn met het idee dat de dagen langer duren en dat het eindelijk weer mooier weer is. Langzaam kust de zon Estland wakker.
Naast mij hebben twee mannen een intense conversatie. Ze zitten allebei apart op hun eigen bankje. Ik kan niet echt peilen of ze elkaar net hebben ontmoet of dat zij elkaar al langer kennen. Diverse blikken bier, halfvol en leeg, vormen een muurtje om hun heen. Misschien is dat wat hen bindt? Het bier? De ene man op het linker bankje is nog vrij jong. Ik schat hem begin 30. De andere man op het rechter bankje is ouder. Ik denk dat hij eind 50 is. Ze voeren een fanatiek gesprek. Ik zit net een bankje te ver om te verstaan wat ze zeggen. Aan de hand gebaren te zien zal het waarschijnlijk over grote wereld problemen gaan. Af en toe vallen er korte stiltes waarin de net vertelde woorden in de hoofden worden verwerkt. De jongeman staat ineens op van zijn bankje. Hij vraagt of zegt iets tegen de oude man en loopt vervolgens weg. Ik raak afgeleid en verlies de jongeman uit het oog. Nu weet ik niet waar hij heen liep of wat hij gaat doen. Misschien gaat hij nog meer bier halen? Ik kan het alleen maar invullen.
Een blonde vrouw en een blond meisje van 10, wellicht moeder en dochter, pikken het bankje van de jongeman in. Althans pikken, de vraag is nog steeds of hij terug komt. De blonde vrouw en het blonde meisje weten van niks. Het enige wat nog rest zijn de lege bier blikken als stille getuigen. Ineens zie ik achter de blonde vrouw en het blonde meisje de jongeman weer verschijnen. Hij kijkt verwarrend. Bij elkaar is hij drie minuten weg geweest en zijn bankje is bezet. Hij moet nu wel op het bankje van de oude man gaan zitten. Vooruit dan maar. De jongeman vist iets uit zijn jaszak. Een pakje sigaretten, daarom ging hij dus weg. Weifelend gaat hij zitten op het uiterste puntje van het bankje van de oude man. Ze zetten het gesprek weer voort. Af en toe kijkt de jongeman opzij. Jammer, zijn bankje is nog steeds bezet. Ze blijven nog tien minuten intensief kletsen. In eens valt het gesprek stil. Ze staren voor zich uit, naar de auto’s die langs rijden, de mensen die voorbij wandelen. Beiden bevinden ze zich weer even in hun eigen wereld. De jongeman is er klaar mee. Zijn blik bier is leeg. Het wordt tijd om te gaan. Hij staat op. De oude man reageert door ook op te staan. Hij geeft de jongeman een hand. Aan zijn ernstige blik te zien zegt de oude man een aantal wijze woorden. Vervolgens legt hij zijn hand op zijn borst en knikt. De jongeman knikt terug en klopt de oude man op zijn schouder. Waarschijnlijk kende ze elkaar niet en is er net in dit kleine halfuur een nieuwe vriendschap ontstaan. De oude man gaat weer zitten. De jongeman zwaait en loopt weg. Hij loopt naar de stoplichten, steekt over en verdwijnt. De oude man blijft nog even zitten tot zijn flesje bier leeg is. Hij zucht diep en kijkt om zich heen. Hij staat op en loopt weg. Ook hij verdwijnt.
De blonde vrouw en het blonde meisje besluiten ook te vertrekken. Zij lopen langs mij heen en verdwijnen tussen de mensen. Nu zijn beide bankjes weer leeg. Naast een paar lege blikken bier zijn de sporen van wat zich zo net voltrok verdwenen. Er komt een meisje aan van ongeveer twaalf jaar. Ze gaat zitten op het bankje van de oude man, niet wetend wat daar zojuist is besproken en welke vriendschap er is gesloten. Het meisje pakt haar mobiel uit haar tas. Een nieuw verhaal begint.

For English: 

I am sitting on a bench in the sun. People are passing by, on their way to their destination. I look at them. They are elated and happy. You can see that the Estonians are happier with the idea that the days are getting longer and that the weather is finally better. The sun slowly kisses Estonia awake.
Two men are having an intense conversation next to me. They are both sitting separately on their own bench. I can’t really fathom if they just met or if they know each other for a while. Diverse cans of beer, half-full and empty, form a little wall around them. Is that what binds them? The beer? The man on the left bench is still quite young. I would say in his early thirties. The man on the right bench is older. I think he is in his late fifties. They converse a fanatic conversation. I am sitting just a bench to far away to hear what they are actually saying. Judging by their hand gestures it must be something about great world problems. Occasionally there is short silence where the just told words are being processed in their heads. All of a sudden the young man stands up from the bench. He asks or says something to the old man and then walks away. I get distracted and lose sight of the young man. Now I don’t know where he went or what he is going to do. Maybe he is going to get more beer? I can only guess.
A blond woman and a blond girl of about ten years, probably mother and daughter, take the seat of the young man. Although take, it is still unclear if he will return. The blond woman and girl know nothing. The only thing that is left are the empty beer cans as silent witnesses. All of a sudden I see the young man appear again behind the woman and girl. He looks confused. He was only away for three minutes and now his bench is taken. Now he has no choice but to sit on the bench where also the old man is sitting. Alright then. The young man grabs something from the pocket of his jacket. It is a pack of cigarettes, so that’s why he left. Hesitant he sits down at the tip of the bench of the old man. They continue their conversation. Sometimes the young man looks aside. Alas, the bench is still taken. They stay talking intensely to each other for about ten minute. Suddenly the conversations stops. They stare in front of them, at the cars that drive by, at the people who walk by. Both of them find themselves in their own world. The young man is done. His beer is empty. It is time to go. He stands up. The old man reacts by also standing up. He shakes the young man’s hand. Judging by his serious look the man says a few wise words. Afterwards he puts his hand on his chest en nods. The young man nods back and pats him on his shoulder.
They probably didn’t know each other and within less than a half hour a new friendship developed. The old man sits down again. De young man waves and walks away. He walks to the traffic lights, crosses the street and disappears. The old man sits there for little while until his bottle of beer is empty. He sighs deeply and looks around. He stands up and walks away. He also disappears. The blond lady and blond girl also decide to leave. They pass by me and disappear in the crowd. Now both benches are empty again. Besides the empty cans of beer the trails of what went on before are gone. There comes a girl of about twelve years old. She sits down on the old man’s bench, not knowing that what kind of conversation went on here and what friendship developed here. The girl grabs her mobile phone from her bag. And so another story begins.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>